தற்போதுள்ள 543 இடங்களுக்கும், முன்மொழியப்பட்ட 850 இடங்களுக்கும் இடையேயான ஒப்பீடு, வட மாநிலங்களுக்கும் தென் மாநிலங்களுக்கும் இடையே மிகப்பெரிய இடைவெளியை உருவாக்குவதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
பிராந்திய வாரியான இடங்களின் பங்கு (Share of Seats):
| பிராந்தியம் | தற்போதைய பங்கு (543 இடங்கள்) | புதிய பங்கு (850 இடங்கள்) | வளர்ச்சி சதவீதம் (% Increase) |
| இந்தி பேசும் மாநிலங்கள் (Hindi Heartland) | 38.1% | 43.1% | 76.8% |
| தென்னிந்தியா (South) | 24.3% | 20.7% | 33.3% |
| மேற்கு இந்தியா (West) | 14.3% | 14.4% | 56.4% |
| கிழக்கு இந்தியா (East) | 14.4% | 13.7% | 48.7% |
| வடக்கு (இந்தி அல்லாதவை) | 4.4% | 4.5% | 58.3% |
| வடகிழக்கு (North-East) | 4.4% | 3.8% | 33.3% |
முக்கிய அவதானிப்புகள்:
- இந்தி இதயப்பகுதியின் ஆதிக்கம்: உத்திரப் பிரதேசம், மத்தியப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான் உள்ளிட்ட இந்தி பேசும் மாநிலங்களின் பங்கு 38.1%-லிருந்து 43.1% ஆக உயர்கிறது. இதன் மூலம், இந்த ஒரு பிராந்தியம் மட்டும் நாடாளுமன்றத்தில் பாதிக்கு நெருக்கமான பலத்தைப் பெறும்.
- தென்னிந்தியாவின் பின்னடைவு: மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்திய தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரா மற்றும் தெலங்கானா மாநிலங்களின் பங்கு 24.3%-லிருந்து 20.7% ஆகக் குறைகிறது. ஒட்டுமொத்த இடங்கள் அதிகரித்தாலும், சபையில் அவற்றின் ‘தாக்கம்’ (Influence) கணிசமாகக் குறையும்.
- அரசியல் விளைவு: இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் மட்டும் வெற்றி பெறும் ஒரு கட்சி, தென்னிந்தியாவின் எந்த ஒரு ஆதரவும் இல்லாமலேயே மத்தியில் தனிப்பெரும்பான்மையுடன் ஆட்சி அமைக்க முடியும் என்ற சூழல் உருவாகிறது. இதுதான் தென் மாநில முதல்வர்களின் பிரதான அச்சமாகும்.
