புது தில்லி | மார்ச் 30, 2026
உணவு முதல் ஆயுதங்கள் வரை, மூலதனம் முதல் தொழில்நுட்பம் வரை, மற்றும் வேலைவாய்ப்பு முதல் எரிபொருள் வரை இந்தியா இன்னும் முழுமையான ‘தற்சார்பு’ நிலையை அடையவில்லை. “நாமும் ஒரு போட்டியாளர்” என்ற நிலையிலேயே இந்தியா இன்னும் நீடிக்கிறது. வெறும் தற்பெருமை பேசிக்கொள்வதை விடுத்து, நம்மைப் பின்னோக்கித் தள்ளும் உண்மையான காரணிகளை நாம் கண்டறிய வேண்டும்.
சர்வதேசப் போர்களும், பொருளாதாரத் தடைகளும் இந்தியாவின் வியூக தன்னாட்சி (Strategic Autonomy) என்பது எவ்வளவு பலவீனமானது என்பதை 5 முக்கிய இடைவெளிகள் மூலம் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளன:
1. எரிசக்தி (Energy):
இந்தியா தனது எரிபொருள் தேவைக்கு அண்டை நாடுகளையும், வளைகுடா நாடுகளையும் நம்பியே இருக்கிறது. ஈரான், வெனிசுலா அல்லது ரஷ்யா மீது வல்லரசு நாடுகள் விதிக்கும் பொருளாதாரத் தடைகளை மீறி எண்ணெய் வாங்குவதில் இந்தியாவுக்கு இருக்கும் தயக்கம், நமது எரிசக்தி பாதுகாப்பின் பலவீனத்தைக் காட்டுகிறது.
2. உரங்கள் மற்றும் பணவீக்கம் (Fertilisers & Inflation):
எரிசக்தித் தட்டுப்பாடு நேரடியாக உர உற்பத்தியைப் பாதிக்கிறது. இது விவசாயத் தொழிலில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி, உணவுப் பொருட்களின் விலையை உயர்த்துகிறது. இந்தச் சங்கிலித் தொடர் விளைவு நாட்டின் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலைக்குக் கொண்டு செல்கிறது.
3. இராணுவத் தளவாடங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பம் (Military Hardware):
உலகமே போர்க்களமாக மாறிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், ஆயுதங்களுக்காகவும் தொழில்நுட்பத்திற்காகவும் மற்ற நாடுகளை நாம் நம்பியிருப்பது மிகப்பெரிய ஆபத்து. உள்நாட்டிலேயே நவீன ஆயுதங்களைத் தயாரிப்பதில் இருக்கும் சுணக்கம், ஒரு நெருக்கடி காலத்தில் நம்மைப் பின்வரிசைக்குத் தள்ளிவிடும்.
4. வேலைவாய்ப்பு மற்றும் புலம்பெயர்ந்தோர் (Jobs & Remittances):
சுமார் ஒரு கோடி இந்தியர்கள் வளைகுடா நாடுகளில் (GCC) பணிபுரிகின்றனர். இந்தியாவின் அந்நியச் செலாவணி வருவாயில் 40% இவர்களிடமிருந்தே கிடைக்கிறது. அதேபோல் அமெரிக்காவிலும் லட்சக்கணக்கானோர் உள்ளனர். இவ்வளவு பெரிய மக்கள் தொகை மற்ற நாடுகளைச் சார்ந்து இருக்கும்போது, சர்வதேசப் போர்களில் “எது நீதி?” என்று துணிச்சலாகக் குரல் கொடுக்கும் அதிகாரம் இந்தியாவுக்குக் குறைகிறது.
5. சீன மாடல் மற்றும் எதிர்காலத் தேவை:
சீனா இன்று அடைந்துள்ள வியூக தன்னாட்சி என்பது ஒரே நாளில் வந்ததல்ல. அது பல தசாப்த கால உழைப்பு மற்றும் யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொண்டதன் விளைவு. இந்தியா வெறும் ‘மென்சக்தி’ (Soft Power) என்ற போர்வையில் ஒளிந்து கொள்ளாமல், அடுத்த 20 ஆண்டுகளாவது நேர்மையாகவும், கடின உழைப்புடனும் செயல்பட்டால் மட்டுமே உண்மையான உலக வல்லரசாக மாற முடியும்.
